۲۸ آذر ۱۴۰۳ روزی که رضا رحمانی استاندار آذربایجان غربی در دیدار با اعضای اتاق‌های بازرگانی، تعاون و اصناف آذربایجان غربی از فراهم نشدن زیرساخت‌های لازم برای توسعه استان در گذشته ابراز تاسف کرد و گفت: باید در مسیر جبران عقب‌ماندگی‌های استان گام برداریم.
از همان لحظه نابِ بیان این جملات فاخر و امیدبخش و امیدوارکننده تا الان که این یادداشت را می‌نویسم تقریباً ۲۰ ماه می‌گذرد و امروز رسانه‌های رسمی خبری را از قول استاندار محترم منتشر کردند که استان آذربایجان غربی برای رسیدن به شاخص میانگین کشوری در حوزه سرانه‌های آموزشی، ورزشی و بهداشتی، نیاز به احداث ۹۷۲ مدرسه و ۹ هزار کلاس درس دارد این یعنی آذربایجان غربی در حال حاضر با کمبود فضای آموزشی شدید مواجه هست.
ارتباط موضوعی بین تاکیدات استاندار در روزهای آغازین مسئولیتش در استان آذربایجان غربی با خبری که موضوع این یادداشت است در واقع حلقه مفقوده توسعه این استان است و به نظر می‌رسد آنگونه که باید و شاید به آن توجهی نمی‌شود!
آن حلقه مفقوده، فقدان مدیرانی متخصص و مسلط یا آشنا به مشکلات و چالش‌های حوزه مدیریتی‌شان است و چنانچه استاندار بخواهد واقعاً آنگونه که تاکید دارد در مسیر جبران عقب‌ماندگی‌های استان گام بردارد این ۲۰ ماه اگر بدون دستاوردی در زمینه جبران عقب‌ماندگی‌ها سپری شده حداقل بعد از این را جبران کند.
استاندار آذربایجان غربی در جلسه شورای آموزش و پرورش سال گذشته که ۲۹ تیرماه ۱۴۰۴ برگزار شده بود کمبود فضای آموزشی استان را ۸ هزار کلاس درس اعلام کرده بود و حالا بعد از یک سال و یک ماه دیروز سه‌شنبه ۲۰ مرداد ماه ۱۴۰۵ آقای استاندار در جلسه شورای آموزش و پرورش؛ یک هزار کلاس درس به میزان فضاهای آموزشی موردنیاز استان افزوده و گفته است که آذربایجان غربی ۹۷۲ مدرسه و ۹ هزار کلاس درس نیاز دارد!
یک سوالی که به شدت به ذهن هر مخاطبی متبادر شده این است که این افزایش نیاز بر چه مبنایی است آیا آمار مربوط به کمبود فضاهای آموزشی سال گذشته نادرست بوده است یا از سال گذشته تاکنون به یکباره تعداد دانش‌آموزان متقاضی تحصیل افزایش پیدا کرده و به تبع آن، اداره کل آموزش و پرورش استان یک هزار کلاس درس کم آورده است؟!
سوال دیگری که مطرح می‌شود این است که آیا در طول ۲۰ ماه گذشته که از تصدی عنوان مقام عالی استان از سوی رحمانی می‌گذرد یک مدرسه ۲۰ کلاسه یا حتی ۱۰ کلاسه هم در این استان احداث نشده است؟ این یعنی نه تنها محرومیت بخش آموزشی در مسیر جبران نیست بلکه به قهقرا رفته و عقب‌ماندگی تشدید هم می‌شود!
البته این تناقض در آمار منحصر به استاندار فعلی آذربایجان غربی نیست بلکه در زمان استاندار سابق حتی پررنگ‌تر و برجسته‌تر هم بوده است به عنوان نمونه محمدصادق معتمدیان استاندار سابق آذربایجان غربی ۲۰ مرداد ۱۴۰۲ به خبرگزاری صدا و سیما گفته بود که آذربایجان غربی به ۱۷ هزار کلاس درس نیاز دارد و همین استاندار یکسال بعد در ۲ مرداد ۱۴۰۳ مدعی شده بود که یک هزار کلاس درس در استان تکمیل و به بهره‌برداری رسیده و این یعنی از ۱۷ هزار کلاس درس اگر یک هزار کلاس درس تازه احداث را کم کنید باز ۱۶ هزار مدرسه باقی می‌ماند.
این ابهام هنوز باقی است که در بازه زمانی اظهارنظر استاندار سابق تا اولین اظهار نظر استاندار فعلی که چیزی حدود یک سال فاصله زمانی است چگونه میزان کلاس درس موردنیاز استان از ۱۶ هزار کلاس درس به نصف یعنی ۸ هزار کلاس درس کاهش پیدا کرده است؟ آیا در طول یک سال، ۸ هزار کلاس درس یعنی چیزی در حدود ۸۵۰ مدرسه جدید احداث شده ولی خبری به این درجه از اهمیت جایی ثبت و ضبط نشده است؟!
سخن کوتاه اینکه گام برداشتن در مسیر جبران عقب‌ماندگی‌های استان از جایی شروع می‌شود که مقام عالی استانش قبل از هر کاری، بازبینی و بازآرایی ساختار مدیریتی استان را در دستور کار خود قرار داده و به جای تکیه بر مدیران ناکارآمد و استمرار حضور آنان در جایگاه‌های حساس و نقش‌آفرین؛ از مدیران توانمند دارای ویژگی‌های متمایزکننده بهره بگیرد و الا تا به این لحظه که در همچنان بر همان پاشنه قبلی می‌چرخد و طبیعی است که با مدیران گذشته، فقط می‌توان به نتایج گذشته رسید و در چنین وضعیتی ناکارآمدی‌ها استمرار می‌یابد و عقب‌ماندگی‌ها فزون‌تر می‌گردد.
/ انتهای پیام
دیدگاه‌ها
نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.